Εμφράξεις δοντιών (σφράγισματα)
Εμφράξεις δοντιών (σφράγισματα).
Η έμφραξη (σφράγισμα)είναι η πιο συχνή οδοντιατρική πράξη που αποσκοπεί στην επανόρθωση της μορφολογίας και λειτουργικότητας ενός δοντιού. Οι αιτίες που προκαλούν απώλεια οδοντικών ιστών είναι η τερηδόνα,ο τραυματισμός και οι διάφορες φθορές των δοντιών. Σε περιπτώσεις που έχει χαθεί μεγάλο μέρος από το δόντι ,η καλύτερη και πιο καλαίσθητη λύση είναι το ένθετο σφράγισμα.
Στο Ιατρείο μας χρησιμοποιούμε αποκλειστικά λευκά σφραγίσματα (σύνθετη ρητίνη) .Πλεονεκτήματα της συνθέτης ρητίνης συγκριτικά με το αμάλγαμα(μαύρο σφράγισμα):
1. Γίνεται συντηρητικότερη αποκοπή οδοντικών ιστών κατά την προετοιμασία τους προς έμφραξη της κοιλότητας.
2. Οι ρητίνες τελευταίας γενιάς παρουσιάζουν μεγάλη αντοχή στις δυνάμεις της μάσησης ακόμα και στα οπίσθια δόντια.
3. Έχουν υψηλό αισθητικό αποτέλεσμα και δεν ξεχωρίζουν από τα φυσικά δόντια.
4. Καλύπτουν ευρύτερο φάσμα περιπτώσεων συγριτικά με το αμάλγαμα.
5. Αποφεύγεται η χρήση υδραργύρου που περιέχουν τα αμαλγάματα .
6. Λόγω της δυνατότητας τους να συγκολλούνται με τους οδοντικούς ιστούς,ενισχύουν τα αποδυναμωμένα τοιχώματα του δοντιού με αποτέλεσμα να το προστατεύουν από πιθανά κατάγματα.
7. Επισκευάζονται εύκολα σε περίπτωση μικροσπασίματος.
8. Επιτρέπεται άμεσα η μάσηση μετά την τοποθέτησή τους.
Τοποθέτηση εμφράξεων.
Μετα από αναισθησία και απομόνωση με ελαστικές μεμβράνες(rubber dum)του προς θεραπεία δοντιού ο οδοντίατρος πραγματοποιεί αφαίρεση των τερηδονισμένων ιστών δημιουργώντας κοιλότητα. Χρησιμοποιεί ένα αυστηρό πρωτόκολλο συγκόλλησης και τοποθετεί το εμφρακτικό υλικό μέσα στην κοιλότητα. Στη συνέχεια, με τη μέθοδο διαστρωμάτωσης «χτίζει» το κομμάτι που λείπει. Σε αυτή την φάση η ρητίνη είναι μαλακή σαν πλαστελίνη . Μετά την τελική διαμόρφωση ο οδοντίατρος πραγματοποιεί φωτοπολυμερισμό της ρητίνης με την λάμπα , κάνοντας τη σύσταση του εμφρακτικού υλικού όμοια με τους οδοντικούς ιστούς .

Το προσδόκιμο ζωής των σφραγισμάτων εξαρτάται από διάφορους παράγοντες:
- το επίπεδο της στοματικής υγιεινής του ατόμου
- την ευπάθεια του ασθενούς στην τερηδόνα
- το μέγεθος της έμφραξης.
- τη διατροφή
- την σύγκλιση
